Meridya’nın sözde medeniyete en düşkün insanlarıdır. Şaşayı, şöhreti ve entrikayı severler. Esmer ve abanoz tenleri onları diğerlerinden doğrudan ayırt ederken, bu ayrımı tanrısallığa bağlarlar.
Altıngüneyliler: Baharat Cenneti de denen bu şehrin insanları, zengin ve gösterişli liman tüccarlardırı. Kireç taşı ve mermerden inşa edilmiş parlak beyaz binalarına zıt, baharatların ve boyaların canlı renklerini taşıyan tunikler giyerler. Tanrıça Merilya’ya olan bağlılıklarını simgeleyen muskalar taşırken, kadınların göğüslerinin biri elbiselerinin izin verdiği ölçüde Merilya’ya olan ilgilerinden dolayı açıktadır.
Kızılhilâlliler: Meridya’nın güneybatısındaki kızıl topraklar üzerinde hüküm süren, abanoz tenli, asil ve güçlü soylulardır. Denizci bir ulus olduklarından açık renkli, ince ketenler ve altın takılarla süslenmiş, sıcak iklime uygun hafif kıyafetler giyerler.
Mor Adalılar: Burası Meridya’nın en zengin köşesidir. İnsanları dikenli salyangozlardan elde edilen nadide eflatun boyalarla renklendirilmiş tunikler giyen, denizci ve tüccar bir halktır. Fısıltı Adaları’ndan çıkarılan mor mermerlerle inşa ettikleri şehirlerinin görkemini yansıtan estetik görünüşe ve amansız ticari rekabetten kaynaklanan keskin zekalı ifadelere sahiptirler.
Sefirliler: İmparatorluğun ilk başkentidir. Sefirliler hırslı, kurnaz bakışlı diplomatlar ve dinamik bir demografiye sahip kültür kazanı insanlarıdır. Yedi Büyük İmparator’un zamanında inşa ettirdiği yedi kademeleri surların farklı seviyelerini temsil eden çeşitli kültürleri bir arada tutar. Burada kimi sokaklarda parlak ve zengin, kimi sokaklarda suçun pisliğini taşıyan sefil insanlar vardır.
Zeravyalılar: Güneşten yanmış tenleriyle, güçlü yapılı tarımcılardır ve zengin gümrük memurları burada yaşar. Onlar genellikle toprak ve yeşil tonlarında iş kıyafetleriyle görünürler, yanlarında bereketli hasatlarından izler taşıyan eşyalar da vardır. Su kanalları ile dev ambarların arasında çalışmaktan dolayı yapılı fizikleri vardır.
DENİZ KOCATÜRK 