Serbestkök Ormanı, asker kaçaklarının ve başıboş kimselerin yerleştiği serserilerin yuvasıdır. Yolu talihsiz bir şekilde buralara düşen kervanların çoğu yağmalanırken, beraberinde muhafızlar getirenler sağ salim geçmeyi başarır. Boydan boya ormanın çoğu noktasında ahşap ve taştan inşa edilmiş haydut kaleleri vardır. Vahşikor’un soylu savaşhanımlarından Demir Golina (I) (KÖ 3582 – KÖ 3535), haydutlara karşı sefer yürütmüş, haydutların büyük kısmını ormanın kuzeyine sürmüştü. Demir Golina, Batının Gölge Mızrağı’nın Kızıl Tarikatı’yla yaptığı antlaşmayla Serbestkök Ormanları’nda on yıllarca ortak devriyeler atılmasına kapı açmıştı. Yeldirunlu Lort Harkan (III) (KÖ 3574 – KÖ 3530), Kızıl Mızrak Tarikatı’nın savaşçılarının batıdaki siyasi işlere karışmalarını istemiyordu. Vahşikor ile Batının Gölge Mızrağı arasındaki bağlantıyı kesmek için Yeldirun’un kuzey tepelerinde karakollar inşa etti. Kızıl Mızrak Tarikatı’ndan Korkunç Varelya (II), bir tugay birliğe komuta ederek karakollara baskınlar yaptı. Lort Harkan, Varelya’nın bu hamlesinin üzerine, ordusunu Hançer Ormanı’na konuşlandırdı. Karakolların yeniden inşasının güvenini sağlamak için Kızılhilâl Eyaleti’nden abanoz savaşçı tugayları kiraladı. Dövüşmeye istekli bu savaşçılar Yeldirun topraklarını kendi toprakları gibi koruyarak, Kızıl Mızrak Tarikatı’nın savaşçılarını Sisli Dağlar’ın eteklerine kadar sürdü. Lort Harkan, on iki kış sonra ölünce Kızılhilâl Eyaleti’nden gelen savaşçı tugaylar kendi memleketlerine döndü. Böylece saçları kızıllıktan Ak Dağlar’ın beyazı kadar ağarmış Korkunç Varelya, tepelerdeki karakollara yeniden baskınlar düzenlemek için hareket ettiyse de Hançer Ormanı’nda ordusunun başında yol alırken hastalanarak öldü. Onun ölümü üzerine kızıl savaşçılar kalelerine çekildi. Lort Harkan’ın inşa ettirdiği karakollar hâlâ aktif olarak Yeldirunlu savaşbeyleri ve savaşhanımları tarafından kullanılmaktadır.
