DENİZ KOCATÜRK

Amnisar Kızılhilâl (I) (Uyanış Çağı – KÖ 4968): Sefir İmparatorluğu’nun Yedi Büyük İmparatorları’ndan ilkidir. İmparatorluğa KÖ 5000’den KÖ 4968’e kadar hükmetmiştir. Amnisar, imparatorluğun genişleme sürecini başlatmıştır. Karakonak’tan Kır Kapı’ya dek uzanan devasa bir coğrafyaya hükmetmiştir. KÖ 4980’de, Sefir’i dış tehditlerden koruyacak Amnisar Suru’nun temellerini atmıştır. Ardından kuzeyliler ile imzalanan saldırmazlık paktıyla imparatorluğa uzunca bir süre sükunet dönemi yaşatmıştır.

Sedefaryon Sedef (I) (KÖ 4995 – KÖ 4923): İmparatorluğun ikinci hükümdarıdır. KÖ 4968’den KÖ 4930’a kadar hükmetmiştir. İmparatorluğun sınırlarını Kır Kapı’nın ötesine genişletmeyi denese de, Skeldra’nın ikinci hükümdarı sert kış buna engel olmuştur. O da enerjisini şehrin mimarisine harcayarak Sedefaryon Suru’nu KÖ 4960’da inşa ettirmiştir. Onun döneminde kurulan devasa pazarlar, Sur Sefir’i ticaretin güneydeki beşiği yapmıştır.

Vahşelin Vahşikor (II) (KÖ 4955 – KÖ 4885): Sefir İmparatorluğu’nun ilk batılı imparatoriçesidir. KÖ 4930’dan KÖ 4910’a kadar imparatorluğu yönetmiştir. Vahşelin, sınırları Buzkır Hanlığı’na kadar genişletmiş, Kır Kapı’daki askeri varlığı tahkim etmiştir. Vahşelin Suru’nu,  KÖ 4925’te inşa ettirdikten sonra orduya kadın savaşçıları, özellikle de kuzeyin efsanevi Gök Geyik Kadınları’nı dâhil ederek, askeri bir devrim de yapmıştır. Sedef Yolu’nu Elirad’dan Kır Kapı’ya bağlayarak diyardaki ticaretin rotasına da ekleme yapmıştır.

Almir Altıngüney (VI) (KÖ 4935 – KÖ 4860): Savaş çığırtkanı fetih politikası izleyen Almir, KÖ 4910’dan KÖ 4885’a kadar imparatorluğu kontrol etmiştir. Ayaz Uçbeyliği’ni de topraklara katmış, Kuzviran’a deniz seferleri düzenlemiştir. Seferlerinin nişanesi olarak Almir Suru’nu KÖ 4899’da inşa ettirmiştir. Sur Sefir’den yönetilen Meridya İmparatorluğu, Almir’in zamanında en geniş sınırlarına ulaşmıştır.

Ilyadyon Sedef (I) (KÖ 4910 – KÖ 4838): KÖ 4885’ten KÖ 4855’e kadar süren kısa saltanatına görkemli tapınakları ve yeni yerleşim alanlarını sığdırmıştır. Aynı zamanda KÖ 4870’de Ilyadyon Suru’nu inşa ettirmiştir. Kuzeyde filizlenen isyanları bastırmak için orduyu bizzat yönetmiş, Ulu Buz mızrakları civarındaki seferi sırasında zatürreye yenik düşmüştür.

Ilyadyon Sedef (II) (KÖ 4880 – KÖ 4808): Babasının aksine odağını fetihten ziyade güvenliğe vermiştir. KÖ 4855’ten KÖ 4820’ye kadar hükmetmiştir. KÖ 4815’da inşaatını başlatmış ve aynı yıl tamamlamıştır.

Merisa Altıngüney (V) (KÖ 4845 – KÖ 4773): Merisa güneyli bir imparatoriçe olarak, KÖ 4820’den 4773’e kadar olan hükümranlığında, yönünü güney okyanuslarının ötesine çevirmiştir. Kaşifler yetiştirmiş, Sır Derya’nın uçsuz bucaksız maviliklerinin ardındaki diyarları düşlemiştir. Sur Sefir’in en ötesindeki son duvarı, Merisa Suru’nu KÖ 4810’te inşa ettirmiştir. Hayalindeki keşiflerin başlatamadan ölmüştür.

Fetret Devri (KÖ 4773 – KÖ 4690): Sefir İmparatorluğu, tüm çalkantılara rağmen ayakta kalmışsa da zaman zaman diz çökmüştür. Sur Sefir, uzun yıllar imparatorluk merkezi olarak Meridya’da yer etmiştir. KÖ 4773’ten KÖ 4690’a kadar Fetret Devri’ne girmiştir ve binlerce yıllık Sefir İmparatorluğu’nun otoritesi sarsılmıştır. Ardından başlayan taht kavgalarının ve iç savaşların yaşanmasıyla, merkezi otoriteden yoksun topraklar, yerel derebeyleri ve ordu komutanları tarafından yağmalanmış, kayıtlar dahi tutulamamıştır.

Karakonak Hanedanı Dönemi (KÖ 4690 – KÖ 4515): Sefir İmparatorluğu’ndaki Fetret Devri’ni bitirerek disiplini sağlamıştır. KÖ 4690’dan KÖ 4515’e kadar imparatorluğu yönetmişlerdir.

Yeldirun Hanedanı Dönemi (KÖ 4515 – KÖ 4315): Yenilenme dönemini fırsat bilerek, KÖ 4515’te, Karakonaklar’ın yüz yetmiş beş kış yönettiği imparatorluğun kontrolünü ele geçirmiş ve KÖ 4315’e kadar yönetmişlerdir. Bu süreçte deniz aşırı ticaretin ve kültürel genişlemenin zirve yaptığı bilinir.

Kızılhilâl Hanedanı Dönemi (KÖ 4315 – KÖ 4160): KÖ 4315’ten KÖ 4160’a kadar imparatorluğu yöneten ilk kanı geri getirerek dönüş yapmıştır. Askeri reformların yanı sıra merkeziyetçi politikaları sayesinde imparatorluğun istikrarını güçlendirmişlerdir.

Elirad Hanedanı Dönemi (KÖ 4160 – KÖ 3915): KÖ 4160’ta Elirad Hanedanı, sanat ve mimarinin altın çağını yaşatarak büyü çalışmalarını da bir süre serbest bırakmıştır. İmparatorluğu KÖ 3915’e kadar yöneten Eliradlar, Altıngüney’in agresif politik hamlelerine yenik düşerek KÖ 3915’te tahttaki otoritelerini yitirmişlerdir.

Altıngüney Hanedanı Dönemi (KÖ 3915 – KÖ 3800): KÖ 3915’ten KÖ 3800’e kadar imparatorluğu yönetmiş, kuzey eyaletlerinin isyanlarını bastırmak için sert yöntemler uygulamıştır.

Vahşikor Hanedanı (KÖ 3800 – KÖ 3680): KÖ 3800’de Vahşikor Hanedanı, imparatorluğun durgunluk dönemine girdiği zamanlarda tahtı kontrol etmiş, KÖ 3680’e kadar yönetmiştir. Savaşçığırtkanı bir hanedan olduğundan, yabanıl toprakların kontrolünü de ele almıştır.

Sedef Hanedanı Dönemi (KÖ 3680 – KÖ 3500): Sedef Hanedanı, KÖ 3680’den KÖ 3500’e kadar imparatorluğu yöneterek liman şehirlerinin kalkınması ve bürokrasinin sadeleştirilmesi yönünde hamleler yapmıştır.

Sefir Hanedanı (KÖ 3500 – KÖ 3270): İmparatorluğun kurucu kanı Sefir Hanedan’ı, KÖ 3500’de tahta dönmüş, KÖ 3270’e kadar yönetmiştir. Sefirler’in döneminde dini reformlar yapılmıştır.

Karakonak Hanedanı Dönemi (KÖ 3270 – KÖ 3090): Karakonak Hanedanı, imparatorluktaki ikinci dönemlerini KÖ 3270’ten KÖ 3090’a kadar sürdürmüştür. Aynı dönemde, maden kaynaklarının tüketilmesiyle başlayan ekonomik kemer sıkma dönemi de beraberinde gelmiştir.

Yeldirun Hanedanı Dönemi (KÖ 3090 – KÖ 3000): Yeldirun Hanedanı, Karakonaklar’ın ekonomik başarısızlıklarını fırsat bilip KÖ 3090’dan KÖ 3000’e kadar yönetimi ele aldıysa da zayıf hükümdarlar ve hanedan içindeki çekişmeler yüzünden doksan yıl tahtı kontrol etmiştir.

Elirad Hanedanı Dönemi (KÖ 3000 – KÖ 2810): KÖ 3000’de, Yeldirunlular’ın hanedanının zayıflamasını fırsat bilen Eliradlar, kuzeylilere karşı büyük seferler düzenlemiş ve KÖ 2810’a kadar yerlerini sağlamlaştırmışlardır.

Altıngüney Hanedanı Dönemi (KÖ 2810 – KÖ 2600): KÖ 2810 yılına gelindiğinde Altıngüney Hanedanı, yükselişe geçerek KÖ 2600’e kadar imparatorluğu yönetmiştir. Altıngüneyliler’in zamanında çoğunluğu kadınlardan oluşan hükümdarlar, güçlü otoriter bir merkezi sistem kurmuşlardır.

Kızılhilâl Hanedanı Dönemi (KÖ 2600 – KÖ 2420): Kızılhilâl Hanedanı, KÖ 2600’de tahtı, entrika ve rüşvetlerle zayıflatıp ele geçirmiştir. Aynı dönemde bürokrasiyi de yozlaştırmışlar ve saray entrikalarının arttığı döneme imza atmışlardır.

Vahşikor Hanedanı Dönemi (KÖ 2420 – KÖ 2335): Vahşikor Hanedanı, KÖ 2420’den KÖ 2335’e kadar kısa süreli bir askeri diktatörlükle yönetmiştir.

Sedef Hanedanı Dönemi (KÖ 2335 – KÖ 2125): Sedef Hanedanı, kuralığın ortaya çıkmaya başladığı zamanlarda kaynakları korumayı vaat ederek imparatorluğu KÖ 2125’e kadar yönetmiştir.

Sefir Hanedanı Dönemi (KÖ 2125 – KÖ 1900): Kurak’ın Meridya’yı vurmak üzere olduğu son yüz yıllarda Sefir Hanedanı, ikinci dönemini KÖ 2125’ten KÖ 1900’e kadar yaşamıştır. İmparatorluğun son büyük barış ve istikrar dönemi olarak bilinir.

Yeldirun Hanedanı Dönemi (KÖ 1900 – KÖ 1740): KÖ 1900’de Yeldirun Hanedanı, göç dalgalarının başladığı zamanlarda tahtı kontrol etmiş, KÖ 1740’a kadar yönetmiştir. Sınırlar göçlerin de etkisiyle daralmaya başlamıştır.

Karakonak Hanedanı Dönemi (KÖ 1740 – KÖ 1500): Karakonak Hanedanı, Sefir İmparatorluğu’nun yıkılmaya yüz tuttuğu KÖ 1740’tan KÖ 1500’e kadar toprakları yönetmiştir.

Sefir İmparatorluğu’dan Dört Krallık Dönemine: KÖ 1499’dan sonra Meridya büyük bir karmaşanın içine savrulmuştur. Sefir İmparatorluğu dağıldıktan sonra dört krallık küllerinden doğmuştur. Kuzeyde Kır Krallığı, doğuda Sedef Krallığı, güneyde Meridya Krallığı, batıda Pus Krallığı hüküm sürmüştür.